مشعل

قشر هميشه مظلوم!!

يكي ازچیز های که همواره ذهن هر انسانی رابه خود مشغول می دارد؛ ظلم تاریخ وسرنوشت انسانهااست.!

  ازآن موارد که دائماً مورد ظلم تاریخ قرار گرفته است جامعه ی خاص را می توان نام برد به نام جامعه روحانیت ؛که ازهرزاویه نگاه بی اندازیم به طورواضح وروشن ظلم درحق آنان رابالعیان مشاهده می کنیم.

  ووقت تاریخ کشور عزیزما جمهوری اسلامی افغانستان را ورق بزنیم بخوبی به این نتیجه می رسیم که ؛ درهربرهه ی اززمان جور جفاء بیشتر متوجه قشر وجامعه ی گردیده است؛آن به جز جامعه روحانیت نبوده است.

    لذاقبل ازتهاجم شوروی سابق به کشور عزیز ما ، شایدزنان ،فرزندان که خود آنان درحال حاضرصاحب فرزندانی شده اند؛ منتظر پدران روحانی خویش بوده باشند که شاید زنده بوده باشند ؛! یاقطعه ی ازاستخوان آنان رادرزندگی خودشان ببیند.! وممکن است که این چشم انتظارها سالهای سالیان دیگرنیز ادامه داشته باشد.

  گرچه این مظلومیت منحصر به این قشر ازجامعه ی ماتنها نبوده ونخواهدبود. ای چه بسا این طیف دراقساءونقاط ممالک اسلامی ،گریبان گیر این مظلومیت ها بوده باشند وخواهندشد.!

  بااین حال ازتاریخ وحزب بعث صدام حسین گِله وشکوه ی نیست ، ولی آنچه جای تأسف این است که درجای این مظلومیت سر می زند که،شاید باور کمتر کسی بی آیدچون ادعای  پرورش وگسترش این جامعه ی مظلوم را دارند.

  ولی آنچه از عکس العمل ها بدست می آید عکس آن است.ازهمه آنچه اذهان انسان را ازهمیشه بیشر آزار میدهد ظلم از سوی ارگانهای است که،اگر کسی ندیده باشد باور نمی کند.

 خلاصه این مظلومیت ازآن زمان(سال1372-1373 ) افزون تر شدکه، یکی ازامام جمعه درخطبه ی نماز صریحاً اعلام داشت که : مابایدکار بکنیم این زحمات ماهدرنرود ومبادااجتهاد ازکشور خارج شود.

  همین حرف وشاید حرف های دیگر باعث شد که، برخی ازمسئولین مرکزی که وظیفه اش پرورش طلاب خارجی است؛ (ودرحال حاضر قرار است که گسترده تر بکند تحت عنوان «؟؟؟») توهین وتحقیر راآغاز نماید ودرمقاله ی بنویسد : آفریقای ها بخاطر گرسنه گی، پاکستانی به خاطرازدواج باایرانیان،عراقی ها به خاطر شناسنامه ی ایرانی و... طلبه می شوند.[1]

  لذاازاین بیبعد عرصه برای طلاب خارجی تنگ تر شد.وشاهد حرف های زیا د بودیم وهستیم،به طور که جامعه روحانیت را، باجامعه ی عوام ودانشجویان محترم وحتی خود طلاب رودروی هم قرارداده اند؛ تحت تعبیر طلاب مجاز غیر مجاز[2] لذا مجبور شده اند که عده ی درمتهم کردن بیسوادی دیگر بر خیزند. وازطرف هم جامعه متدین دانش آموزان وکارگران ازباب علی الظاهر مجبورشدند، فقط طلاب تحت ارگا ن مورد نظر رابپذیرند.وبغیرآن اهمیت ندهند.!!!

 ولی غافل ازجواب سئوال که آیا علماء بزرگ همانند : رهبر انقلاب،و... در عراق باتوجه به اینکه ازسوی وزارت کشور میزبان هیچ گونه مدرک نداشته بوده اند غیر مجاز بوده اند؟!

  بااینکه تمام اینها ازسوی وزارت کشور دارای مدارک اقامه هستند ولی باز...

درنتیجه این را می توان گفت : که نشاید ازاین مظلومیت کاسته شوند چنانچه درهمین روز ها که طرح آمایش 3  بوجود آمده وهر نفر بالای 18 سال، زیر 60 سال یک کار فرما معرفی بکنند، اما طلاب آزاد زحمت کش به خاطر تحصیل مسلماً محروم ازکارفرماهستند، بلاتکلیف وسر گردان بماند وهیچ نهاد پاسخ گو نباشند.

  آیا این مظلومیت نیست؟